De prachtige, ongrijpbare Euraziatische wolf in een kleurrijke zomer
©

De prachtige, ongrijpbare Euraziatische wolf in een kleurrijke zomer

De grote roofdieren symbolen van een levend gebied  

Lynxen en wolven, belangrijke spelers in het natuurlijke evenwicht in de bergen

De aanwezigheid van grote roofdieren wijst op een nog ongerepte en goed functionerende natuurlijke omgeving in het gebied. Deze soorten staan aan de top van de voedselketen en spelen een essentiële rol bij het in evenwicht houden van ecosystemen. Hun aanwezigheid in een gebied is een sterke indicator voor de kwaliteit van de natuurlijke habitats en de rijkdom van de fauna.

De boreale lynx en de grijze wolf, die zich onopvallend gedragen en vaak onbekend zijn, dragen in volle mate bij aan de levendige dynamiek van de bossen en bergen van het Pays d’Évian en de Vallée d’Abondance.

De boreale lynx in de schijnwerpers: de onopvallende heer van de bossen

De lynx is groter dan een kat, meet tussen de 50 en 75 cm bij de schoft en kan meer dan een meter lang worden. Zijn grijsbruine vacht met zwarte vlekken, zijn lange, krachtige poten en zijn pluimvormige oren maken hem gemakkelijk herkenbaar… als je het geluk hebt hem te zien.

Hij is een eenling en uiterst onopvallend en houdt zich op in bossen en bergachtige gebieden. Hij is voornamelijk ’s nachts actief en kan een zeer uitgestrekt jachtgebied afleggen, tot wel enkele honderden vierkante kilometers.

Hij doodt ongeveer zestig reeën of gemzen per jaar, wat erg weinig is in vergelijking met andere oorzaken van sterfte bij deze dieren. De lynx is erg geduldig, heeft een scherp gehoor en een zeer goed ontwikkeld reukvermogen, en kan meerdere dagen op de gebruikelijke route van een prooi wachten voordat hij toeslaat.

De lynx, een beschermde diersoort in Frankrijk, is in de jaren ’70 tot ’90 opnieuw geïntroduceerd in de Zwitserse Alpen, de Jura en de Vogezen. Hij speelt een sleutelrol in de regulering van dierenpopulaties en draagt bij aan het evenwicht in bosecosystemen.

Verstoppertje

De aanwezigheid van de lynx kan worden opgespoord aan de hand van de sporen die hij achterlaat: haren die op het hout achterblijven wanneer hij zich ertegen wrijft, krassen van zijn klauwen op de boomstammen, en vooral uitwerpselen en voetafdrukken, de sporen die het gemakkelijkst te vinden en te herkennen zijn. De voetafdrukken van een lynx lijken op die van een kat, maar zijn twee tot drie keer zo groot. In de sneeuw zijn ze nog gemakkelijker te herkennen!

Let op: er steken lynxen over!

Dit is een primeur in de Haute-Savoie. De CCPEVA heeft in 2025 verkeersborden geplaatst, geleverd door het Athénas-centrum, om automobilisten te waarschuwen voor de aanwezigheid van de boreale lynx. Al zo’n tien jaar lang zijn er lynxen het slachtoffer geworden van aanrijdingen op de weg en het verlies van slechts één van deze lynxen zou het voortbestaan van de soort in de Haute-Savoie, waar hij zeer zeldzaam is, in gevaar kunnen brengen.

Het is een zeer schuwe, solitaire soort die uitgestrekte leefgebieden nodig heeft, waardoor het bijhouden van de populatie erg moeilijk is.

Hoewel er af en toe enkele exemplaren worden gefotografeerd door wildcamera’s in het hele gebied van de Chablais of er aanwijzingen voor de aanwezigheid van de soort worden aangetroffen, is het onmogelijk om conclusies te trekken over de vestiging van de soort in het gebied en het aantal exemplaren.

De mannetjes leggen tijdens de bronsttijd zeer grote afstanden af en de enkele waargenomen exemplaren kunnen slechts op doorreis zijn.

De boreale lynx is een soort die gevoelig is voor de minste verstoring: het bezoek aan natuurgebieden, verkeersaders en dorpen kan een belangrijke belemmering vormen voor zijn vestiging.

De aanwezigheid van de boreale lynx en, in bredere zin, van grote roofdieren, herinnert ons eraan dat de bergen van het Chablais een levend gebied blijven, dat in staat is om veeleisende wilde dieren te huisvesten.

Deze kwetsbare en schuwe dieren hebben uitgestrekte, rustige gebieden nodig om zich duurzaam te kunnen vestigen. Hun bescherming vereist betere wetenschappelijke kennis, een aangepast landschapsbeheer en een doordachte coëxistentie tussen menselijke activiteiten en het wilde leven.

Het behoud van grote roofdieren betekent het behoud van het natuurlijke evenwicht van een hele keten van soorten en het benadrukken van de ecologische rijkdom van het gebied.

In het kader van het contract voor kwetsbare natuurgebieden (CTENS) zet de CCPEVA zich in om de kennis over de lynx in het gebied te vergroten. Daartoe organiseert zij acties op het gebied van monitoring, bewustmaking (Internationale Luchsendag, filmvertoningen, het plaatsen van verkeersborden, enz.) en het behoud van een voor deze diersoort gunstige leefomgeving in het gebied.